Ég er á því að mesta þörfin sé meðal núverandi bílstjóra, og kannski sérlega atvinnubílstjóra sem eru á stórum bílum/vögnum. Það væri áhugavert að sjá rökstuðningi við því að þessi hvatning sem Gunnar stingur upp á sé algjörlega óþörf :-)

Þetta var sem sagt svar við rökfærslu Kristínar

Svar við rök Sverris Bollasonar: Langholstvegur er með 50 km hámarkshraða að miklu leyti, en hjólreiðamenn virðist vera ánægðir með hjólavísana þar. Er ekki Skipholtið einnig blönduð 30 og 50 ? En það á kannski ekki við að setja hjólavísa als staðar. Heldur á einhverjum aðalleiðum. Bæði kostnaður og þörf ræður einhverju um þá afstöðu minni.

Göturnar með 50 km hámarkshraðann eru oft þær mikilvægustu fyrir mig sem hjólreiðamann, sbr. Langholtsveg, Sundlaugarveg, Borgartún, Snorrabraut. Þetta eru langar beinar götur sem margar leiðir liggja um. Á þessum götum hjóla ég alltaf á götunni því að annars þarf ég að hossast upp og niður gangstéttarkanta og láta bíla úr hliðargötum aka í veg fyrir mig. Hjólastígar og breytt skipulag eru langtímalausnin en svona málaðar brautir gætu verið gagnlegar í millitíðinni - þó eru fordæmin ekki lofandi (Hverfisgata).

Það skiptir líka máli hvers konar hjǽolagrindur þetta séu. Mikilvægast sé að hægt verði að lædsa stellinu að einhverju, og án þess að maður þurfi að vera með risastóran lás. Sheifield-bogarnir úr grænum stálrörum sem borgin hafa sett upp eru til dæmis ágætar. (Hjólastandar sem bara "grípa" um gjarðirnar ekki. Köllum þá stundum gjarðabanar. Ef hjólið dettur, vegna roks eða að einhver rekur sér í er gjörðin ónýtur. )